Nieuws
07-04-2010 GOUDSE POST.
Dons tweede muzikaal warm bad - Peter Dons - of liever zijn stem - verstaat de kunst om dementerende ouderen in één keer te doen opbloeien.
Woensdagmiddag. Feest in de Schoonhovense lunchroom 'Boven: de officile presentatie van Dons tweede cd 'Wat waren we groen toen, met onder meer covers van Dave en een voor Dons geschreven nummer door het allang en breed vergeten Britse bandje Magna Carta. Gasten druppelen aanvankelijk hooguit spaarzaam binnen. "Vakantie, denkt Dons. Van de receptie moeten we ook weer niet teveel verwachten. "Lekker klein, gezellig en informeel. De Ammerstolse zanger - precies op deze dag 55 - is in alles het stralende middelpunt: krijtstreeppak, glanzend gebruinde huid die net iets te overdadig is besprenkeld met parfum, de donkere ogen zoekend naar steeds nieuwe gasten. De joviale hand gunt iedereen een stevige schouderklop, de blik verdwijnt spiedend naar de trap waar zich dan toch de volgende gast aandient. "Das een grote, fluistert Dons. "Bassist bij Golden Earring en VOF De Kunst. Ocki Klootwijk vindt zijn komst naar Schoonhoven een vanzelfsprekendheid. "Gratis zuipen. Voor Dons tovert hij een cadeau tevoorschijn. "Ik héb een vermoeden, houdt de zanger de sfeer erin. En inderdaad: uit het zilveren pakpapier trekt hij een delftsblauw wandtegeltje met de titel van zijn nieuwe schijf, in stijl met het artwork van de cd. Komt ook binnen in 'Boven: Arthur van Poppel. "De muziekkunstenaar, roept Dons de wat verlegen man met een zangerige toon toe, wit wijntje in de hand. In Bedum, in het Noord-Groningse, smeedde Dons plannen voor de muzikale verovering van het land. Klein kroegje, biertje erbij. "Een vriend van me. Was gezellig Arthur? De tweeduizend cds van de eerste persing verdwijnen grotendeels in de koffer met geluidsapparatuur dat Dons jaarlijks gauw tweehonderd keer aanspreekt voor optredens. De Ammerstollenaar, getrouwd en twee dochters, is tot in elke hoek van het land troeteldier van met name hoogbejaarde dames met een nostalgische hang naar vroeger: zn shows spelen zich voornamelijk af op podia van bejaarden- en verzorgingscentra, dorpshuizen en ter ere van huwelijksjubilea. "Mn vrouw is niet jaloers, grapt hij. "Dat zou anders zijn als het niet alleen maar vrouwen waren van 82. Nooit in de Amsterdamse Arena in het voorprogramma van Toppers, de landelijke doorbraak die nooit meer zal komen, het zal Dons een zorg zijn. "Ze vragen wel eens minachtend: werk jij in de gezondheidszorg. Maar een energie dat ik ervan krijg om mensen gelukkig te maken. Kun je nagaan dat de overheid op deze leeftijdsgroep wil bezuinigen. Dat kan toch niet. En: "Je hebt van die artiesten. Blaaskaakjes die voor drie man publiek zo nodig op de bar moeten springen. Laat mij maar lekker elke middag of avond zelf mn apparatuur uitladen en helemaal naar Bedum rijden voor een optredentje. Dementerende ouderen die normaal de hele dag voor zich uitstaren en geen woord zeggen, ze bloeien door mij op. Wát, ik ben er trots op.
03-12-2009 HET KONTAKT.
Een tweede Johan wordt moeilijk zoeken
Johan van den Heuvel draaide op Vlistam Hollandstalige verzoekplaatjes - ook zijn eigen liedjes. Postuum nababbelen over een radiopersoonlijkheid. Toen zanger en entertainer Peter Dons drie decennia geleden vanuit Rotterdam de oversteek maakte naar de Krimpenerwaard, stond hij op het Ammerstolse kerkplein op een dag oog in oog met Johan van den Heuvel. Wat hij zag: een innemende persoonlijkheid die gehuld in zwart pak, zwarte vlinderdas zijn muzikale kunstjes vertoonde. “Een echte troubadour. Een verschrikkelijk leuke man, die open stond voor alles. Ook al hield je niet van zijn muziek.” Dons bedoelt: hij is niet te beroerd om het Krimpenerwaardlied - canonstuk uit Van den Heuvels muzikale nalatenschap - in zijn eigen repertoire te stoppen. Een cd’tje kopen is andere koek. “Neehee”, ontkent Dons mogelijke persoonlijke affiniteit met het genre dat Van den Heuvel aanhing: bijna oubollig Hollandstalig. “Ik ben meer iemand van Phil Collins en Michael Bublé.” Dons schrok vorige week bij het lezen van de overlijdensadvertentie. In de studio van Vlistam, waar Van den Heuvel sinds 1986 tweemaal per week Hollandstalige verzoekplaatjes draaide, waren ze al op het ergste voorbereid: het aardse bestaan van de aan levercirrose lijdende Stolwijker liep op z’n einde. Pr-man André Jonkheid noemt de radiopresentator een gepassioneerde man die onder luisteraars zorgde voor een brok in de keel en “ergens voor stond”. “Hij liet nooit verstek gaan.” Volgens voorzitter Gert van den Berg vertikte hij het om op vakantie te gaan; de keren dat hij niét zijn verzoekplaatjes de ether in slingerde, waren te tellen op de vingers van één hand. “Vlistam was zijn grootste hobby, het zal geen gemakkelijke opgave worden om een tweede Johan te vinden. ’s Ochtends ging hij bij
gemeentewerken (de studio van Vlistam in Stolwijk ligt vlakbij, red.) langs voor een bakkie koffie, waarna hij de bakken met cd’s, singles en elpees uitploos. Het was een man van een plaatje met een praatje.” Ook typisch Johan van den Heuvel: zijn soms torenhoge ijdelheid. De vertolker van het Krimpenerwaardlied draaide namelijk ook graag zijn eigen plaatjes. Hij ging verder prat op een eenmalige invitatie die de VARA hem deed voor een bezoek aan de studio in Hilversum. Medewerkers van Vlistam noemden hem een levende legende, een warm bad waarin hij zich met een zekere graagte liet onderdompelen. Jonkheid: “Hij riep dan lachend: jullie noemen me maar
zoals jullie willen. Ja, van hem kon je het hebben.” Van den Heuvel had z’n bekkie goed bij zich. Weet ook Dons, die dit jaar bij de lancering van zijn tweede plaat in de studio werd gebeld door de fragiele Van den Heuvel, die toen de presentatie van het programma al niet meer deed. “Vijf minuten die best anderhalf uur hadden kunnen zijn. Je kwam niet gauw van hem af.” Dons gniffelt geheimzinnig over “avontuurtjes” waarvan alleen hij en Van den Heuvel weet hebben. “Dat blijft onder muzikanten onderling. Avontuurtjes met drank, alcohol en gezelligheid, laat ik het daar maar op houden.” Johan van den Heuvel stierf woensdag 25 november op 85-jarige leeftijd. Zijn ‘Hollands op verzoek’ wordt nu bij toerbeurt gedraaid door medewerkers van Vlistam.
23-09-2009 GOUDSE POST.
Bubblé tot Kroes: Peter Dons zingt niet alleen voor de ouderen
Als kind al wilde hij al in de picture staan de zanger Peter Dons. Dat is hem aardig gelukt want komende week heeft hij zijn duizendste optreden in vijf jaar in de zorgsector. "Dat betekent dat ik gemiddeld zo'n zes keer per week op het podium sta", zegt de van oorsprong Rotterdamse zanger. Dons is een energieke, vriendelijke gangmaker, entertainer, een bühnebeest. Zweetdruppels vliegen in de rondte als hij voor zijn publiek staat. "Ik ben aan het zingen en tegelijk doe ik aan topsport. Grotendeels voor een publiek dat woont in verzorgingshuizen en verpleeginstellingen. Het klinkt misschien gek maar ik krijg energie van deze mensen. Ik kom bij mensen die Alzheimer hebben en als je die zover weet te krijgen dat ze met je meezingen, naar je lachen of mogelijk een vinger bewegen, dan krijg ik daar energie van. Dan is het zo iets moois om te doen. Ik maak er elke keer weer een feestje van. Dat weten ze ook. In verzorgingshuis Korte Akkeren in Gouda zingt hij Jim Reeves. "Vijftiger jaren muziek. Ouder niet. Ik zing niet meer van het karretje op een zandpadje." De zanger heeft twee cd's op zijn naam staan. Het repertoire loopt van Michel Bublé tot Wolter Kroes. "Vaak word ik in een hokje gestopt Maar ik heb wel heel veel optredens. Ik zing bij oude mensen maar ik doe ook andere dingen. Vorige week nog stond ik in Pathé, op een Ladies Night. Ik doe ook bedrijfsfeesten."
23-09-2009 IJSSEL EN LEKSTREEK.
‘Ik krijg er energie van’ Zanger en entertainer Peter Dons kijkt uit naar duizendste optreden in vijf jaar
KRIMPENERWAARD - Als kind al wilde hij al in de picture staan; de zanger Peter Dons. Dat is hem aardig gelukt want komende week heeft hij zijn 1000ste optreden in vijf jaar in de zorgsector. "Dat betekent dat ik gemiddeld zo'n zes keer per week op het podium sta", zegt de van oorsprong Rotterdamse zanger. Dons is een energieke, vriendelijke, gangmaker, een entertainer, een bühnebeest. Zweetdruppels vliegen in de rondte als hij voor zijn publiek staat. "Ik ben aan het zingen en tegelijk doe ik aan topsport. Grotendeels voor een publiek dat woont in verzorgingshuizen en verpleeginstellingen. Het klinkt misschien gek maar ik krijg energie van deze mensen. Ik zing voor jong en oud, alzheimerpatiënten en als je die zover weet te krijgen dat ze met je meezingen, naar je lachen of mogelijk een vinger bewegen, dan krijg ik daar energie van. Dan is het zo iets moois om te doen. Ik maak er elke keer weer een feestje van. Dat weten ze ook."In het verzorgingshuis, donderdagmiddag zingt hij Jim Reeves. "Vijftiger jaren muziek. Ouder niet. Ik zing niet meer van het karretje op een zandpadje." Inmiddels heeft de populaire zanger twee cd's op zijn naam staan. Zijn repertoire is breed en loopt van Michel Bublé tot Wolter Kroes en alles wat daar tussen zit. "Vaak word ik in een hokje gestopt Maar ik heb wel heel veel optredens en ik zing bij oude mensen maar ik doe ook andere dingen. Vorige week nog stond ik in Pathé, op een Ladies Night. Bedrijfsfeesten doe ik ook. Maar ik heb een leeftijd bereikt waarop je goed weet wat je kunt en dat wat je kunt moet je versterken." Voor meer informatie; www.peterdons.nl.
|
